azizazadi.blogfa.com

ابرهای تیره با کوچکترین نسیمی رنگ عوض می کردند وهرزه علفهای بی ثمر، قربانی چشم و هم چشمی های زمانه بودند نیلوفرم به سختی نفس می کشید زندانی سیم خاردارهای نسل قدیم ومنتظر ابری که ببارد زمانی که از ترس تاریکی شبها ، در دل من خوابش می برد وخیار زهره های بی درد دلم را به درد آوردند آنقدر مرد بودم که زندگی کنم باخاطراتش نه بازی با احساسش عزیز آزادی...

یک شب بارونی پاک وقتی که گلهاخیس شدند وقتی که حرف دل ما تو قلبا پاکنویس شدند یک شب بارونی سرد که نخلا غرق آب شدند وقتی پرنده های ده تو روستا خواب خواب شدند وقتی که تو تنها شدی غصه نشسته تو چشا ت چشماتو دریایی نکن خدای ما خودش میاد عزیزآزادی...

جای خالی تو روکسی پر نکرد نه عکس یادگاری و نه خاطرات خوش روزای بد این سالها فقط یادش به خیر برام مونده وشمردن ستاره ها و کنج دلم یه آهه به وسعت عشق اون روزامون نمی دونم چه کردی با من که امروز فقط احساسم برام مونده شورم ، غرورم، اعتمادم ودلم همه شکستن ورفتن ولی بدون تا آخر دنیام اگه تنها باشم مهم نیست مهم اینه که احساسم هنوز هست ...